Verhalen over herinneren

In dit gedeelte van mijn website kunnen mensen verhalen delen over hoe ze zich hun pre-geboorteplan herinnerden of andere verhalen over spiritueel ontwaken. Als je een verhaal wilt delen over het onthouden van je levensplan, stuur het dan naar Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

-------------------------------------------------- -------------------------------------------------- -------------------------------------------------- -----------

OOM LARRY VINDEN IN ZIJN ASTRALE WERELD

Janie Martin

Toen ik op de middelbare school zat, woonde ik bij mijn tante Kay en oom Larry. Ik had nooit een idee dat ze bevooroordeeld waren tegen het zwarte ras, totdat ze op een dag na hun Elks-clubvergadering een stel bespraken dat ze daar kenden en dat net een babymeisje had geadopteerd dat zwart was. Ze vonden het vreselijk, want nu zouden ze veel problemen krijgen en als ze groot was, kwamen er zwarte mannen langs om het hof te maken en alle zwarte kleinkinderen die ze in hun leven zouden hebben, die door hun blanke vrienden werden geminacht. Mijn oom en tante zijn nu weg en dus ging oom Larry jaren geleden voor het eerst.

Ik merkte dat ik uit het lichaam kwam in het oude huis in Longview, waar ik bij tante Kay en oom Larry woonde toen ik op de middelbare school zat. Het huis was erg mooi toen ik daar woonde, maar nu hier, was het erg klein en donker met gesloten jaloezieën voor de ramen. Ik realiseerde me dat mijn oom Larry, die vele jaren geleden was overleden, daar ergens was. Ik keek om me heen en ging naar de veranda aan de achterkant, maar deze veranda bevond zich op een hoger niveau dat niet bestond. Ik zag een oude zwarte man die helemaal voorovergebogen keek en er verdrietig uitzag, en ik wist dat het mijn oom Larry was. Ik vroeg hem waarom hij zwart was. Hij vertelde me dat hij wilde ervaren hoe het was om een ​​zwarte man te zijn vanwege zijn oordeel over zwarte mensen toen hij nog op aarde leefde. Hij zou nog steeds zwart herboren kunnen worden en of het op dit astrale vlak kunnen beleven. Voordat hij een beslissing nam, leerde hij veel van deze ervaring.

Ik ben anderen tegengekomen waarvan ik wist dat ze bepaalde ervaringen als deze uitdroegen. Ongeacht de waanvoorstellingen waarin ze zich na een tijdje bevonden, verlaten ze allemaal die situaties om naar een ander niveau te gaan dat aangenamer is. Het is als een soort zelfopgelegde ervaring om te transcenderen in Weten.

Janie

-------------------------------------------------- -------------------------------------------------- -------------------------------------------------- --------

"Mijn plan ontvouwde zich gedurende mijn hele leven op zo'n rustige, rustige manier dat de enige constante die mijn intenties vóór de geboorte bevestigde, een onverzettelijk enthousiasme was voor het pad dat ik bewandelde. Toen ik opgroeide, waren de natuur en de dieren mijn constante metgezellen. Ik voelde me volledig thuis met alle dieren en op mijn gemak de hoogste bomen beklimmen. Het was de normaalste zaak van de wereld om ze als kind op te zoeken. Ik was vol avontuur en ik leerde veerkrachtig en niet bang te zijn in mijn eenzame bezigheden .

"Mijn lieve vader herkende mijn levensdoel en moedigde me aan om dierenarts te worden. Ik ben meer dan 40 jaar geleden op dat pad begonnen en met veel hard werken (en meer dan een paar mislukkingen onderweg), ben ik nog steeds zorgzaam. voor dieren. Tegenwoordig besteed ik mijn werkuren aan het helpen van chronisch zieke, pijnlijke en stervende dieren op een vreedzame manier hun overgang te maken, door ze thuis te euthanaseren. Hoewel het hartverscheurend is, is het tegelijkertijd genadig. Mijn grootste wens is om rust en verlichting te brengen aan mijn dierenpatiënten en hun geliefde families in hun eigen vertrouwde omgeving.

`` Onder leiding van Rob leerde ik van mijn spirituele gidsen tijdens mijn zielenregressie tussen twee levens dat ik, als vrouw die in Engeland woonde tijdens de Eerste Wereldoorlog, een gevoel van rust kon brengen bij de mensen met wie ik dat leven deelde, en Ik heb dat vermogen in dit leven ingebracht Er waren veel meer details die ze met mij deelden en die onthulden hoe intiem ze me begrijpen en steunen.

"Het meest diepgaande moment in mijn regressie met mijn gidsen kwam met een openbaring waaraan we allemaal kunnen vasthouden: op een gegeven moment strekte mijn primaire gids haar handen naar me uit en nodigde me uit om bij haar op te staan. Toen ik dat deed, vertelde ze me dat me dat elke keer dat ik val, ze me helpt om weer op te staan, op precies dezelfde manier. Dit is iets wat onze liefdevolle gidsen voor ons allemaal doen, of we het ons nu realiseren of niet. Twijfel nooit aan hun onwankelbare liefde voor ons . Ze zijn bij ons tijdens al onze vreugde, beproevingen en verdriet. We zijn echt nooit alleen. '

Carol Miller, DVM
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

-------------------------------------------------- -------------------------------------------------- --------------------------------

“Hallo Robert, ik heb je beide boeken gelezen, en je geschriften hebben echt diep in mijn ziel weerklank gevonden. Ik werd aangetrokken en begeleid naar jouw werk na een bijna-doodervaring in mei 2014. Het was zo'n vreemde ervaring en ik ben er nu nog steeds van aan het genezen.

“Om je een korte beschrijving te geven, ik reed op mijn fiets en sloeg rechtsaf op een zeer druk kruispunt in Montreal toen ik werd overreden door de vier achterwielen van een achttienwieler met een kraan van 1 ton. Precies toen het allemaal gebeurde, voelde ik me vreemd kalm. Ik wist dat het onvermijdelijk was en ontspande erin (in plaats van me op te spannen, wat me zou hebben gedood) en riep ook een noodreikisymbool op dat de energieën van engelen en opklimmende meesters opriep om me te helpen. Ik ben een energiegenezer en erg spiritueel, dus ik had zeker de tools om hiermee om te gaan!

“Nadat ik overreden was, verloor ik nooit het bewustzijn, maar bleef in plaats daarvan bij de pijn, mediteerde erin terwijl iedereen om me heen in paniek raakte, tot het punt dat ik tijdens de rit in de ambulance de paramedicus moest vertellen die over me waakte om te kalmeren. Hij riep mijn naam om me "wakker" te houden, want ik had mijn ogen dicht tijdens meditatie. Ik opende mijn ogen en zei hem “wees alsjeblieft stil” terwijl ik mediteerde en ik kneep in zijn hand om hem te laten weten dat alles in orde was. Ik verloor pas het bewustzijn toen ik de eerste hulp bereikte toen ze me injecteerden met ketamine.

“Toen ik eindelijk anderhalve dag later wakker werd, na een operatie van 11 uur waarbij ik 40 reikimasters van over de hele wereld had die me reiki op afstand gaven, was het eerste dat ik voelde (en het was zo'n diep weten) dat Ik had het allemaal gepland. Zoveel vreemde details over mijn ongeluk maken me er zeker van dat dit gepland was en dat dit ongeluk op zoveel niveaus veel groter was dan ik.

“Mijn herstel was op zijn zachtst gezegd wonderbaarlijk… na 4 operaties ben ik ontsnapt zonder ruggengraat-, orgaan- of hersenbeschadiging! Ze vertelden me ook dat ze niet zeker wisten wanneer ik weer zou lopen, maar ik begon na 3 weken te lopen. Ze vertelden me dat ik 6 maanden in het ziekenhuis zou zijn, maar na 5 weken werd ik ontslagen voor herstel. Ik ging door met revalideren in een speciaal ziekenhuis, maar kon pas drie maanden na het ongeval naar huis. Ik liet een fysiotherapeut mijn röntgenfoto's bekijken en verbaasde me erover hoe vreemd het was dat ondanks het gewicht van de vrachtwagen dat mijn botten had moeten breken, alleen de buitenste botten waren gebroken, alsof iets de binnenste delen had beschermd tegen beschadiging. Ik had een andere fysiotherapeut die al 40 jaar werkte en vertelde me dat ik de meest wonderbaarlijke zaak was waaraan hij ooit had gewerkt.

“Het ongeval zelf was extreem openbaar, het vond plaats op een van de drukste kruispunten in het centrum van Montreal. En die dag was ook heel anders omdat er een evenement / protest plaatsvond, dus de straten waren vol met mensen, inclusief media, politie en eerste reactie (zodat de reactie na mijn ongeval onmiddellijk was). (Een bizarre kanttekening: een van mijn vrienden reed drie auto's voor het ongeval in zijn eigen auto en zag het gebeuren en realiseerde me pas dat ik het was toen hij het op het nieuws zag, ik belandde toen in hetzelfde afkickcentrum als zijn oma, dus hij kon ons allebei tegelijkertijd bezoeken lol). Ik sloot ook mijn ogen met de politieagent die me te hulp kwam vlak voordat en terwijl het gebeurde. Ik denk dat het moeilijkste voor mij was om de terreur en het trauma bij iedereen te zien terwijl het gebeurde. Ik voelde vreemd genoeg zoveel verdriet in mijn hart en voelde al die pijn.

“Maar uiteindelijk realiseerde ik me dat iedereen die daar had moeten zijn en het trauma dat we allemaal meemaken, deel uitmaakte van een healing op grotere schaal.

“Na het ongeval was er veel media-aandacht over fietsveiligheid en was er nog een protest voor mij gepland uit solidariteit voor mij op de plaats van het ongeval. Een groep fietsers organiseerde zelfs een 'die-in'. Ik was op zijn zachtst gezegd erg ontroerd.

"Ik voel diep dat dit ongeluk mij te boven ging en niet alleen voor mij gebeurde om te leren en te groeien als ziel, maar ook bedoeld was als een enorme activering en paradigmaverschuiving voor alle betrokkenen en het collectief als geheel."

Een Nguyen, Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"Lily is mijn tweede kind en ik voelde vanaf het moment dat ze werd geboren dat ze op de een of andere manier was gekomen om me te genezen.

"Ze heeft moeite met haar fysiologische visie, maar haar spirituele visie is heel duidelijk. Toen ze nog heel klein was, misschien drie, vertelde ze me dat ze zo blij was dat ze mij koos om haar moeder te zijn, en dat baby's hun mama's en zij kozen mij omdat ik de beste mama voor haar was.

"Toen ze 6 was, vertelde ze me het volgende. Ik wou dat ik het had opgenomen, maar je weet nooit wanneer een gesprek als dit zal plaatsvinden!

"Lily zei: 'Mama, ik was niet altijd Lily. Lang geleden was ik op een andere plaats nog steeds wie ik ben, maar ik was Lily niet. Ik was een ander klein meisje en ze noemden me Sarah. Ik had een leuke mama ook. Ik had niet het soort kleren dat ik draag. Mijn mama maakte mijn kleren van schapenwol en zachte stof. We hadden een boerderij. Ik had broers en zussen. We woonden ver weg van andere mensen in een groot huis dat mijn papa bouwde zelf. We hadden veel land en mijn vader bouwde een schuur en onze hekken ook. We hadden dieren en ik ging altijd naar de schuur om bij ze te zijn en voor ze te zorgen. Ik hield van mijn dieren. Mijn familie was goed . Op een dag kwamen mannen rijdend op paarden naar mijn huis. Ze droegen rood. Ze brachten vuurkisten mee op hun paarden en staken vuur op ons huis. Toen was ik Sarah niet meer. Ik heb lang gewacht om Lily te worden. Toen ik Sarah was, was het mijn taak om van dieren te houden en voor ze te zorgen. Nu ben ik Lily, en het is mijn taak om een ​​genezer te zijn. Ik genees je zelfs. '

"Ze vertelde me dat het ongeveer 200 jaar geleden was. Het klinkt voor mij als een beschrijving van het leven op een vroege Amerikaanse boerderij, misschien het tijdperk van de oorlog van 1812, en misschien werd de boerderij aangevallen door Britse soldaten. Op de leeftijd van 6 jaar. , Lily had nog geen geschiedenis geleerd die haar verhaal op enigerlei wijze zou hebben geïnformeerd.

"Het is interessant om op te merken dat we destijds in het land woonden op onze eigen kleine boerderij, en Lily heeft altijd een sterke, intuïtieve affiniteit met dieren gehad. Ze behandelt alle levende wezens met het diepste respect en zorg en heeft een talent voor het aantrekken van en werken met dieren. Ik zou zoveel meer kunnen zeggen over de manier waarop ze mijn eigen genezing ondersteunt, maar ik zie haar zeker als een hoogvibrerende ziel die me soms zoveel moed en kracht heeft gegeven. "

Jen