Ιστορίες αναμνήσεως

Σε αυτήν την ενότητα του ιστότοπού μου, οι άνθρωποι μπορούν να μοιράζονται ιστορίες για το πώς θυμήθηκαν το σχέδιο προγεννητικής τους ή άλλες ιστορίες που σχετίζονται με την πνευματική αφύπνιση. Εάν θέλετε να μοιραστείτε μια ιστορία που θυμάται το σχέδιο ζωής σας, στείλτε την σε Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

-------------------------------------------------- -------------------------------------------------- -------------------------------------------------- -----------

ΠΡΟΣΟΨΗ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΙΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΣΤΟΝ ΑΣΤΡΑΛΟ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ

Τζάνι Μάρτιν

Όταν ήμουν πρεσβύτερος στο Λύκειο, έζησα με τη θεία μου Kay και τον θείο Larry. Ποτέ δεν είχα ιδέα ότι είχαν προκαταλάβει τον μαύρο αγώνα μέχρι μια μέρα μετά τη συνάντησή τους στο Elks, συζητούσαν ένα ζευγάρι που ήξεραν εκεί που μόλις υιοθέτησαν ένα κοριτσάκι που ήταν μαύρο. Νόμιζαν ότι ήταν τρομερό γιατί τώρα θα είχαν πολλά προβλήματα και όταν μεγάλωνε οι μαύροι θα έρθουν γύρω από το φλερτ και όλα τα μαύρα εγγόνια που θα είχαν στη ζωή τους και θα περιφρόνησαν από τους λευκούς φίλους τους. Η θεία και ο θείος μου έχουν φύγει τώρα και έτσι ο θείος Λάρι πήγε πρώτος πριν από πολλά χρόνια.

Βρέθηκα έξω από το σώμα μου στο παλιό σπίτι στο Longview όπου ζούσα με τη θεία Kay και τον θείο Larry όταν ήμουν ανώτερος στο γυμνάσιο. Το σπίτι ήταν πολύ όμορφο όταν έμενα εκεί, αλλά τώρα εδώ, ήταν πολύ μικρό και σκοτεινό με κλειστά περσίδες στα παράθυρα. Συνειδητοποίησα ότι ο θείος μου Larry που είχε πεθάνει πριν από πολλά χρόνια ήταν εκεί κάπου. Κοίταξα γύρω του και πήγα στην πίσω βεράντα, αλλά αυτή η βεράντα βρισκόταν σε υψηλότερο επίπεδο που δεν υπήρχε. Εντόπισα έναν γέρο μαύρο που έσκυψε και φαινόταν λυπημένος και ήξερα ότι ήταν ο θείος μου Λάρι. Τον ρώτησα γιατί ήταν μαύρος. Μου είπε ότι ήθελε να βιώσει πώς ήταν να είσαι μαύρος λόγω της κρίσης που είχε εναντίον των μαύρων όταν ήταν ζωντανός στη γη. Θα μπορούσε ακόμα να αναγεννηθεί μαύρο και να το ζήσει σε αυτό το αστρικό αεροπλάνο. Έμαθε πολλά από αυτήν την εμπειρία πριν από τη γέννηση προτού λάβει μια απόφαση.

Έχω συναντήσει άλλους που ήξερα ότι έκανα συγκεκριμένες εμπειρίες όπως αυτή. Δεν έχει σημασία ποιες αυταπάτες ήταν μετά από λίγο καιρό αφήνουν όλες αυτές τις καταστάσεις για να φτάσουν σε ένα άλλο επίπεδο πιο ευχάριστο. Είναι σαν ένα είδος αυτοεπιβαλλόμενης εμπειρίας που ξεπερνάει το Γνωρίζοντας.

Janie

-------------------------------------------------- -------------------------------------------------- -------------------------------------------------- --------

"Το σχέδιό μου ξετυλίχτηκε με τόσο ήσυχο, άνισο τρόπο καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής μου που αυτή η σταθερά που επιβεβαίωσε τις προγεννητικές μου προθέσεις ήταν ένας ανεπιθύμητος ενθουσιασμός για το μονοπάτι που βρισκόμουν. Μεγαλώνοντας, η φύση και τα ζώα ήταν οι συνεχείς μου σύντροφοι. Ένιωσα εντελώς στο σπίτι με όλα τα ζώα και άνετα ανεβαίνοντας τα ψηλότερα δέντρα. Ήταν το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο για μένα να τα αναζητώ ως παιδί. Ήμουν γεμάτος περιπέτεια και έμαθα να είμαι ανθεκτικός και άφοβος στις μοναχικές μου αναζητήσεις .

"Ο αγαπητός μου πατέρας αναγνώρισε τον σκοπό της ζωής μου και με ενθάρρυνε να γίνω κτηνίατρος. Ξεκίνησα αυτήν την πορεία πριν από 40 χρόνια και με πολλή σκληρή δουλειά (και περισσότερες από μερικές αποτυχίες στην πορεία), εξακολουθώ να με νοιάζει για τα ζώα. Αυτές τις μέρες περνάω τις ώρες εργασίας μου βοηθώντας τα χρόνια άρρωστα, οδυνηρά και πεθαμένα ζώα να κάνουν τη μετάβασή τους με ειρηνικό τρόπο, ευθανατοποιώντας τα στα σπίτια τους. Παρόλο που είναι θλιβερό, είναι ταυτόχρονα έλεος. Η μεγαλύτερη επιθυμία μου είναι να φέρουν ειρήνη και ανακούφιση στους ασθενείς με ζώα και στις αγαπημένες τους οικογένειες στο οικείο τους περιβάλλον.

"Με την καθοδήγηση του Ρομπ, έμαθα από τους πνευματικούς μου οδηγούς κατά τη διάρκεια της παλινδρόμησης ψυχής μου μεταξύ του ότι, ως γυναίκα που ζούσε στην Αγγλία κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, μπόρεσα να φέρω μια αίσθηση ηρεμίας στους ανθρώπους με τους οποίους μοιράστηκα αυτήν τη ζωή και Έφερα αυτήν την ικανότητα σε αυτή τη ζωή. Υπήρχαν πολλές περισσότερες λεπτομέρειες που μοιράστηκαν μαζί μου και αποκάλυψαν πόσο στενά με καταλαβαίνουν και με υποστηρίζουν.

"Η πιο βαθιά στιγμή της παλινδρόμησης με τους οδηγούς μου ήρθε με μια αποκάλυψη στην οποία μπορούμε όλοι να κρατήσουμε: Σε ένα σημείο ο κύριος οδηγός μου με επέκτεινε τα χέρια και μου κάλεσε να σηκωθώ μαζί της. Όταν το έκανα, είπε εγώ ότι κάθε φορά που πέφτω, με βοηθάει να σηκωθώ ξανά, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Αυτό είναι κάτι που κάνουν οι αγαπημένοι μας οδηγοί για όλους μας, είτε το συνειδητοποιούμε είτε όχι. Είναι μαζί μας μέσα από όλες τις χαρές, τις δοκιμασίες και τις θλίψεις μας. Δεν είμαστε ποτέ ποτέ μόνοι. "

Carol Miller, DVM
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

-------------------------------------------------- -------------------------------------------------- --------------------------------

«Γεια Ρόμπερτ, διάβασα και τα δύο βιβλία σου, και τα γραπτά σου πραγματικά αντηχούν βαθιά μέσα στην ψυχή μου. Μου τραβήχτηκα και καθοδήγησα στη δουλειά σου μετά από μια εμπειρία σχεδόν θανάτου τον Μάιο του 2014. Ήταν μια τόσο περίεργη εμπειρία και ακόμα θεραπεύομαι από αυτήν τώρα.

«Για να σας δώσω έναν σύντομο λογαριασμό, έκανα το ποδήλατό μου και έκανα μια δεξιά στροφή σε μια πολύ πολυσύχναστη διασταύρωση στο Μόντρεαλ, όταν έτρεξα από τους τέσσερις πίσω τροχούς ενός δεκαοκτώ τροχού που μετέφερε γερανό 1 τόνου. Ακριβώς όταν όλα συνέβαινα ένιωσα περίεργα ηρεμία. Ήξερα ότι ήταν αναπόφευκτο και χαλαρό σε αυτό (αντί να τεντώνομαι, το οποίο θα με σκότωνε) και επικαλέστηκα επίσης ένα σύμβολο του Ρέικι έκτακτης ανάγκης που κάλεσε τις ενέργειες των αγγέλων και των ανερχόμενων δασκάλων να με βοηθήσουν. Είμαι θεραπευτής ενέργειας και πολύ πνευματικός, οπότε είχα σίγουρα τα εργαλεία για να το αντιμετωπίσω!

«Αφού έτρεξα, δεν έχασα ποτέ τη συνείδησή μου, αλλά αντίθετα έμεινα με τον πόνο, διαλογιζόμενος σε αυτό ενώ όλοι γύρω μου πανικοβλήθηκαν, σε σημείο που κατά τη διάρκεια της βόλτας στο ασθενοφόρο, έπρεπε να πω στον παραϊατρικό να με παρακολουθεί για να ηρεμήσω. Φώναζε το όνομά μου για να με κρατήσει «ξύπνιο» γιατί είχα τα μάτια μου κλειστά στο διαλογισμό. Άνοιξα τα μάτια μου και του είπα να «παρακαλώ να ησυχάσεις» καθώς διαλογιζόμουν και συμπίεσα το χέρι του για να τον ενημερώσω ότι ήμουν εντάξει. Έχασα τη συνείδησή μου όταν έφτασα στο ER όταν μου ένεσαν κεταμίνη.

«Όταν ξύπνησα επιτέλους μια ημέρα και μισή αργότερα, μετά από μια 11ωρη επιχείρηση, όπου είχα 40 δασκάλους Ρέικι από όλο τον κόσμο που μου έδωσαν απόσταση από το Ρέικι, το πρώτο πράγμα που ένιωσα (και ήταν τόσο βαθιά γνώση) ήταν ότι Τα είχα προγραμματίσει όλα. Τόσες πολλές περίεργες λεπτομέρειες για το ατύχημα μου με κάνουν να είμαι σίγουρος ότι αυτό είχε προγραμματιστεί και ότι αυτό το ατύχημα ήταν πολύ μεγαλύτερο από εμένα σε τόσα πολλά επίπεδα.

«Η ανάρρωσή μου ήταν θαυμαστή να πω το λιγότερο… βασικά μετά από 4 χειρουργικές επεμβάσεις, διέφυγα χωρίς σπονδυλική στήλη, όργανο ή εγκεφαλική βλάβη! Μου είπαν επίσης ότι δεν ήταν σίγουροι πότε θα περπατούσα ξανά, αλλά άρχισα να περπατάω μετά από 3 εβδομάδες. Μου είπαν ότι θα ήμουν στο νοσοκομείο για 6 μήνες, αλλά απολύθηκα μετά από 5 εβδομάδες. Συνέχισα την αποκατάσταση σε ειδικό νοσοκομείο αλλά κατάφερα να πάω σπίτι μόνο τρεις μήνες μετά το ατύχημα. Είχα μια φυσιοθεραπευτική ματιά στις ακτινογραφίες μου και θαύμαζα πόσο παράξενο ήταν ότι παρά το βάρος του φορτηγού που θα έπρεπε να είχε καταστρέψει τα οστά μου, μόνο τα εξωτερικά οστά έσπασαν, σαν κάτι να προστατεύει τα εσωτερικά μέρη από το να καταστραφεί. Είχα έναν άλλο φυσιοθεραπευτή που εργαζόταν για 40 χρόνια να μου πει ότι ήμουν η πιο θαυμαστή περίπτωση που είχε δουλέψει ποτέ.

«Το ίδιο το ατύχημα ήταν εξαιρετικά δημόσιο, συνέβη σε μια από τις πιο πολυσύχναστες διασταυρώσεις στο κέντρο του Μόντρεαλ. Και εκείνη την ημέρα ήταν επίσης πολύ διαφορετική στο ότι υπήρχε ένα συμβάν / διαμαρτυρία, οπότε οι δρόμοι ήταν γεμάτοι από ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων των μέσων μαζικής ενημέρωσης, της αστυνομίας και της πρώτης απάντησης (έτσι ώστε η αντίδραση μετά το ατύχημα να ήταν στιγμιαία). (Ένα παράξενο σημείωμα: ένας από τους φίλους μου ήταν τρία αυτοκίνητα μπροστά από το ατύχημα στο δικό του αυτοκίνητο και το είδε να συμβαίνει και συνειδητοποίησα ότι ήμουν μόνο όταν το είδε στις ειδήσεις, κατέληξα στη συνέχεια στην ίδια μονάδα αποκατάστασης με το δικό του γιαγιά, οπότε μπόρεσε να μας επισκεφτεί και τα δύο ταυτόχρονα lol. Κλείδωσα επίσης τα μάτια με τον αστυνομικό που ήρθε στη βοήθειά μου ακριβώς πριν και όπως συνέβαινε. Νομίζω ότι το πιο δύσκολο για μένα ήταν να βλέπω τον τρόμο και το τραύμα σε όλους όπως συνέβαινε. Ένιωσα παράξενα τόση θλίψη στην καρδιά μου που αισθάνθηκα όλο αυτό τον πόνο.

«Τελικά όμως, συνειδητοποίησα ότι όλοι όσοι έπρεπε να είναι εκεί και το τραύμα που βιώνουμε όλοι ήταν μέρος μιας θεραπείας σε μεγαλύτερη κλίμακα.

«Μετά το ατύχημα υπήρχε μεγάλη κάλυψη από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σχετικά με την ασφάλεια των ποδηλάτων και υπήρχε μια άλλη διαμαρτυρία προγραμματισμένη εκ μέρους μου για αλληλεγγύη στον τόπο του ατυχήματος. Μια ομάδα ποδηλατών πραγματοποίησε ακόμη και ένα «die-in». Ήμουν πολύ συγκινημένος, τουλάχιστον.

«Νιώθω βαθιά ότι αυτό το ατύχημα ήταν πέρα ​​από μένα και συνέβη όχι μόνο για να μάθω και να μεγαλώσω ως ψυχή, αλλά και για μια τεράστια ενεργοποίηση και αλλαγή παραδείγματος για όλους τους εμπλεκόμενους και το συλλογικό σύνολο».

Ένα Nguyen, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

-------------------------------------------------- -------------------------------------------------- ---------------------------------

"Η Λίλι είναι το δεύτερο παιδί μου και αισθάνθηκα από τη στιγμή που γεννήθηκε ότι κατά κάποιο τρόπο είχε έρθει να με θεραπεύσει.

«Έχει πρόβλημα με το φυσιολογικό της όραμα, αλλά το πνευματικό της όραμα είναι πολύ σαφές. Μου είπε όταν ήταν πολύ μικρή, ίσως τρία, ότι ήταν τόσο χαρούμενη που με επέλεξε να γίνω η μαμά της και ότι τα μωρά μπορούν να επιλέξουν το μαμά και με επέλεξε γιατί ήμουν η καλύτερη μαμά για αυτήν.

«Όταν ήταν 6 ετών, μου είπε τα ακόλουθα. Μακάρι να το ηχογράψαμε αλλά ποτέ δεν ξέρεις πότε θα γίνει μια τέτοια συνομιλία!

«Η Λίλι είπε,« Μαμά, δεν ήμουν πάντα η Λίλη. Πριν από πολύ καιρό σε άλλο μέρος ήμουν ακόμα ποιος είμαι, αλλά δεν ήμουν η Λίλι. Ήμουν άλλο κοριτσάκι και με κάλεσαν Σάρα. Είχα μια ωραία μαμά επίσης. Δεν είχα το είδος των ρούχων που φοράω. Η μαμά μου έφτιαξε τα ρούχα μου από μαλλί προβάτου και μαλακό πανί. Είχαμε ένα αγρόκτημα. Είχα αδερφούς και αδελφές. Ζούσαμε μακριά από άλλους ανθρώπους σε ένα μεγάλο σπίτι που ο μπαμπάς έχτισε τον εαυτό του. Είχαμε πολλή γη και ο μπαμπάς μου έχτισε επίσης έναν αχυρώνα και τους φράκτες μας. Είχαμε ζώα και πάντοτε πήγαινα στον αχυρώνα για να είμαι μαζί τους και να τα φροντίζω. Αγαπούσα τα ζώα μου. Η οικογένειά μου ήταν καλή Μια μέρα άνδρες ήρθαν ιππασία με άλογα στο σπίτι μου. Φορούσαν κόκκινα. Έφεραν μαζί τους φωτιά κουτιά στα άλογά τους και έβαλαν φωτιά στο σπίτι μας. Τότε δεν ήμουν πλέον η Σάρα. Περίμενα πολύ καιρό να είμαι η Λίλι. Όταν ήμουν η Σάρα, η δουλειά μου ήταν να αγαπώ τα ζώα και να τα φροντίζω. Τώρα είμαι η Λίλι και η δουλειά μου είναι να είμαι θεραπευτής. Σε θεραπεύω ακόμη και.

"Μου είπε ότι ήταν περίπου 200 χρόνια πριν. Μου φαίνεται σαν μια περιγραφή της ζωής σε μια πρώιμη αμερικανική φάρμα, ίσως την εποχή του πολέμου του 1812, και ίσως το αγρόκτημα δέχθηκε επίθεση από Βρετανούς στρατιώτες. Σε ηλικία 6 ετών Η Λίλι δεν είχε μάθει ακόμα ιστορία που θα είχε με κανέναν τρόπο την ιστορία της.

«Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι εκείνη την εποχή, ζούσαμε στη χώρα στο δικό μας μικρό αγρόκτημα και η Λίλι είχε πάντα μια ισχυρή, διαισθητική συγγένεια με τα ζώα. Αντιμετωπίζει όλα τα ζωντανά πράγματα με τον βαθύτερο σεβασμό και φροντίδα και έχει μια ικανότητα για να προσελκύσω και να εργαστώ με ζώα. Θα μπορούσα να πω πολύ περισσότερα για τον τρόπο με τον οποίο στηρίζει τη δική μου θεραπεία, αλλά σίγουρα την βλέπω ως μια υψηλή δονητική ψυχή που μερικές φορές μου έδωσε τόσο θάρρος και δύναμη. "

Jen